г۳ëï³ÝÇ ¶ñáÕÝ»ñÇ ØÇáõÃÛáõÝ

Սեպտեմբերի 7-11-ը Մոսկվայում տեղի ունեցավ Գրքի 29-րդ միջազգային ցուցահանդես-տոնավաճառը, որին մասնակցեց նաև Հայաստանի պատվիրակությունը` «Գրքի և հրատարակչական գործի կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի աշխատակիցները` տնօրեն, ՀԳՄ նախագահ Էդվարդ Միլիտոնյանի ղեկավարությամբ: Ցուցահանդեսի աշխատանքներին մասնակցում էին նաև հրատարակիչներ` «Արևիկ» ՓԲԸ, «Նահապետ» ՍՊԸ և «Ջի Էս Էմ ստուդիա» ՍՊԸ: Ցուցահանդեսին ներկայացվել է պետական պատվերով և աջակցությամբ, ինչպես նաև մասնավոր հրատարակչությունների կողմից […]

Այցելություն զորամաս Օրերս Հայաստանի գրողների միության Շիրակի մարզային բաժանմունքի մի խումբ գրողներ այցելեցին ՀՀ ՊՆ Շիրակի կայազորի N զորամաս և հանդիպեցին զինվորների և սպաների հետ: Հանդիպմանը ներկա էին նաև այլ զորամասերի զինվորներ: Գրողները զորամասի գրադարանին նվիրեցին իրենց գրքերից, ինչպես նաև ՀԳՄ Շիրակի մարզային բաժանմունքի «Եղեգան փող» պաշտոնաթերթի վերջին համարներից: Հանդիպման մասնակիցներին (ՀԳՄ Շիրակի մարզային բաժանմունքի […]

ՀԱԿՈԲ ՕՐՄԱՆՃՅԱՆ Սոֆիայի համալսարանի «Հայկական և կովկասյան հետազոտությունների» կենտրոնը խոր վշտով և ցավով գուժում է իրենց սիրելի ուսուցիչ, թարգմանիչ Հակոբ Օրմանճյանի մահը սույն թվականի սեպտեմբերի 8-ին: Նա եղել է բազմամյա լրագրող, «Հայկական և կովկասյան հետազոտությունների» կենտրոնի դասախոս 1997-ից ի վեր և հայկական գեղարվեստական գրականության բեղուն թարգմանիչ բուլղարերեն: Հրատարակել է ավելի քան 30 վեպի, պատմվածքների մի […]

Սամվել ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ Քեզ է տենչում ամեն մի հայ՝ արքա, ռամիկ ու ռազմիկ-Մութ դարերում երազելով ազատ, անկախ հայրենիք… Հայոց անկախության առաջին զարկը տվեց Հայկ նահապետը՝ շանթահարելով բռնակալ Բելին: Անկախության, ազատության համար կենաց ու մահվան կռիվներ մղեցին Հայկի ժառանգները, Ասքանազյանները, Երվանդունիները, Արտաշեսյանները, Արշակունիները, Բագրատունիները… համայն հայ ժողովուրդը: 1990-1991թթ. փլուզվեց Խորհրդային Միությունը: Անկախացան այդ միության կազմում գտնվող հանրապետությունները, […]

Նոնա ՊՈՂՈՍՅԱՆ Մեզանից քանիսը նրան նայեց հարազատ որդու պես, քանիսը բռնեց տրտմտացող նրա ձեռքից ու քանի՜-քանիսը` միայն հենց էնպես, կողքից… Ճիշտ այն հարևանի պես, որ մեկ-մեկ հանդիպելիս կոնֆետ է տալիս, գլուխը շոյում ու արագ անցնում: Որովհետև էդպես ավելի հեշտ է: Առանց պատասխանատվության: Որովհետև կարծում է, որ ինքը չէ, որ պիտի զբաղվի նրանով, սովորեցնի, ուղղի նրա […]

Նարինե ԿՌՈՅԱՆ ՉԱՊՐԵԼՈՒ ՏԱՐԻՆԵՐ Չապրելու, որովհետև բախտի բերմամբ մեզ բաժին հասած պետականությունը, որպես հերթական կայսրության կործանման հետևանք, որ մենք, ասես սկուտեղի վրա, նվեր ստացանք, նման էր ծննդյան տարեդարձին ստացած նվերների հսկայական այն կույտին, երբ պարզապես մոլորվում ես` ի՞նչ ես անելու այսքանը, ինչպե՞ս ես պահելու: Թերևս պահելն ամենադժվար բանն է աշխարհում: Պիտի խնամես, փոշին սրբես, լվանաս, […]

Ռուզան ԱՍԱՏՐՅԱՆ Անկախությունը հայերիս համար այն հրաշեկ լույսն էր, որն անցնելով հայոց ճակատագրի վիշապների քավարանով և պատմության կուռքերից ազատագրելով պատմությունը՝ հայ ժողովրդի համար բաց արեց անբեկանելի ճանապարհ: Նա ոտաբոբիկ էր, որպես երկրաշարժի փլատակներից փրկված վտիտ մանուկ, անզեն էր արնախում թշնամու դեմ, ինչպես արդարության նժարից կառչած որբ հրեշտակ… սակայն բացվող առավոտ էր և մեզ տարավ մեծ […]

Հովհաննես ԶԱՏԻԿՅԱՆ ԱՆԿԱԽՈՒԹՅԱՆ ԽՈՐԱՆ Խորենացու ողբի հորդորները մոռանալով` չորս թագավորություններ, ասել է՝ անկախություն կորցնելուց հետո, միջնադարում փարվեցինք Ներսես Մեծի երազին և 200 տարի կաթողիկոսական դիվանագիտության նախաձեռնությամբ պատվիրակություններ ուղարկեցինք եվրոպաներ` վաստակելով անզոր ու խնդրատու ժողովրդի համբավ: Մեծն Իսրայել Օրին ի վերջո պատռեց երազանքների քողը և մեր մտածողություն բերեց քաղաքական շահ հասկացությունը: 19-րդ դարում ազատության պայքարին զինվորագրված […]

Գրիգոր ՋԱՆԻԿՅԱՆ ԱՆԿԱԽՈՒԹՅԱՆ ԵՐԱԶՆ ՈՒ ԻՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ 1946-ին, երբ մենք նոր էինք ներգաղթել Խորհրդային Հայաստան, ու խորհրդային չեկիստները ամեն գիշեր դեռևս հայրենիքը չտեսած հայրենադարձների գերդաստաններ էին աքսորում Ալթայի երկրամաս, մայրս երկու որդիներին մեծացնելու համար հյուսք էր անում ու հանդգնում էր դնդնալ. Երբ պիտ տեսնամ Կարին նստած հայ իշխան, Հայ գիրերով գրեր հայոց հրաման, Տիգրանակերտ, Մուշ, Բայազեդ, […]

Ավիկ ԻՍԱՀԱԿՅԱՆ 25 տարին մեր պետականության տարիքը չէ, մեր պետականությունը դարերով է հաշվվում՝ լինելով աշխարհի ամենահին պետություններից, քաղաքակրթություններից մեկը, և մանավանդ, որ առաջինն է քրիստոնեությունն ընդունել որպես պետական կրոն: Բայց մեր ճակատագիրը շատ դառն է եղել, որովհետև աշխարհագրական առումով եղել ենք ամենաաննպաստ երկրներից մեկը: Նկատի ունեմ մեր մահմեդական հարևաններին, պատմության խաչմերուկում անընդհատ ռազմական բախումների տակ […]