ՀԳՄ վարչությունը շնորհավորում է բանաստեղծ ԱՐՏԱՇԵՍ ԱՐԱՄԻՆ ծննդյան 60-ամյակի առթիվ

Արտաշես-Արամ

ՀԳՄ վարչությունը շնորհավորում է բանաստեղծ ԱՐՏԱՇԵՍ ԱՐԱՄԻՆ ծննդյան 60-ամյակի առթիվ

 

ՏՈՀՄԻԿ ԱՍԱՑՈՂԸ

Պատանի տարիքից մինչև հիմա Արտաշեսի դեմքին մի բրածո տխրություն կա, որ չի պատմվի և չեմ առնչում միայն Սասունից ելնելու հետ, ավելի ընդերքային է, նրա դեմքն էլ ձորերի ու ժայռերի ստվերներ ունի, Մարութա սարի առասպելներով է հերկած, նաև տոհմիկ բառ ու բանի շղթան է զնգզնգում, երբ հանկարծ պոռթկում է գրական առիթով: Նա չի խոսում խուլ ու ուշադրություն լարելու կամքով, ասում է իր խոսքը գրչակից ընկերների գրքերի մասին, ապա գրում է, ապա էլի խոսում դասական գրողների ու նկարիչների մասին, ևս գրում էսսեներ ու չի հոգնում ուրիշի գիրը իրենը համարելու բարձր, խոհական, ազնվական վարքից: Ի ծնե է: Նա Մուշեղ Գալշոյանի կեցվածքի կայծերն ունի և սիրելի է նրա տուրքը գրողական համակեցության դժվար ու քմահաճ ընթացքում: Նա չի սպասում, որ գրեն իր ստեղծածի մասին, կարծես չի կարևորում իր բանաստեղծությունը, նա իր դերն է խաղում բացճակատ ու դիպուկ: Երկար վերարկուն հագած՝ մերթ Սարոյանի արձանին է նման, մերթ Միքայել Նալբանդյանի արձանացումն է շնչավորում, և երբեք չես ասի, որ խաղ է, դերասանություն: Հավատում ես նրա կերպարի մաքրությանը, նրա գրի բարձրությանը, նրա հայերենի արմատական, ձայնավոր ու բաղաձայն թրծվածքներին: Չի վախենում պարզ ու բարդ լինելուց, վախենում է աշխարհի մշակութային դաշտից հեռու, անհասցե կայանելուց: Նրա գրվածքներից ընթերցանության վայելքի ծփանք ես զգում: Կարդում է և ապրում գրի մոգական ամպը, անձրևում է ու բաշխվում:

Սիրելի Արտաշ, դու Ղազարյան լինես թե Արամ, մեկ է, դու ինքդ ես, ինքնատիպ, անկրկնելի և բազմանուն՝ բոլոր տաղանդավոր ընկերների համաձուլմամբ:

Պահպանիր քեզ, դու և քո գրիչը Կաթնաղբյուրի գռի մեջ եք կնքվել, ապրեցնող եք:

Էդվարդ  ՄԻԼԻՏՈՆՅԱՆ