Դավիթ Հովհաննես

1

Կյանքի 71–րդ տարում հանկարծամահ է եղել հայկական պոեզիայի 60-ականների սերնդի ճանաչված բանաստեղծ, հրապարակախոս, թարգմանիչ, “Արևիկ” հրատարակչության տնօրենների խորհրդի նախագահ, ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ, ՀՀ պետական մրցանակի դափնեկիր Դավիթ Հովհաննեսը (Դավիթ Հրաչյայի Հովհաննիսյան):
Հայաստանի գրողների միություն

Թանկագին անդամներ Հայաստանի Գրողներու Միութեան,
Բազմավաստակ բանաստեղծ, գրող եւ հրապարակախօս Դաւիթ Յովհաննէսի
երկրային կեանքի անժամանակ վախճանը մեզի համար այսքան անակնկալ եւ անողոք, սփիւռքահայ գրողներուս եւ իր բարեկամներուն հոգիները համակեց խոր ու դառնաթախիծ տխրութեամբ:

Աւելի քան կէս դար, ան իր ամբողջանուէր կեանքով ու գրական ստեղծագործութիւններով, եղաւ յարացոյց մը Հայ Մարդու արդարամտութեան ու խիղճին, միտքին ու սիրտին: Ան, որ գիտցաւ կեանք տալ իր բառերուն, շարժումի վերածել զանոնք իբրեւ հոգու ճիչ ու քերթուած: Յետ այսու, ան պիտի շարունակէ ապրիլ հետ՝ մեզի թողած իր գրական երկերով ու ժառանգութիւններով:

Այժմ, իր խռովայոզ սիրտը վաղաժամօրէն իր վերջնական հանգիստը կը գտնէ հայ գիրի ու մշակոյթի Անցեալին պատկանող մեծանուն դէմքերու
կողքին, որոնք բաժին բերին հայ ժողովուրդի Գիրի ու Միտքի գանձարանի
անկողոպտելի հարստութեան:

Խորազգած վիշտով կը սգանք անդարձ կորուստը նորօք հանգուցեալ գրչեղբօր, եւ այս տխուր առիթով կը յայտնենք մեր վշտակցութիւնը իր ընտանեկան պարագաներուն, հարազատներուն ու յատկապէս Հայաստանի Գրողներու Միւթեան մեծ ընտանիքին:

Յարգանք իր պայծառ յիշատակին,
յաւերժ լոյս ու խաղաղութիւն իր անմեռ հոգիին:

խոնարհումով՝
Արամ Սեփեթճեան
եւ համախոհ բարեկամներ

Պէյրութ, 22 Յուլիս 2016